و مؤولا . ر . مول . مؤول ( mo'avvel ) ص . ع . آنكه باز مىگرداند و باز مىخواند . و آنكه بيان مىكند سخن را . و آنكه تأويل مىكند . مؤولة ( mo'ulat ) م . ع . مال مآلة و مؤولة . ر . مآلة . مؤوم ( mo'avvam ) ا . ع . مأوم . ر . مأوم . مؤون ( mo'un ) ع . ج . مأن . و ج . مأنة . مؤونة ( ma'unat ) ا . ع . مؤنة . ر . مؤنة . مؤوه ( mo'uh ) م . ع . ماه موها و ماهة و مؤوها . ر . موه . مووى ( mavaviyy ) ص . ع . شعرى كه بما تمام شده باشد . موه ( mavh ) م . ع . ماه موها ( از باب نصر ) : آميخت . و مهته : آب خورانيدم آن را و به اين معنى از ضرب نيز آيد . و ماهت الركية موها و ميها و مؤوها و ماهة و ميهة ( از باب سمع و نصر و ضرب ) : آب برآمد از چاه و بسيار آب گرديد . و ماهت السفينة : آب در آمد در كشتى . موهب ( mavheb ) ا . ع . بخشش و عطا . ج : مواهب . موهب ( muhab ) ص . ع . آماده . يق : طعام موهب . موهب ( muheb ) ا . ع . آنكه آماده مىكند . و چيزى كه دست مىدهد و آماده مىشود . و چيزى كه هميشه مىباشد . و آماده و مهيا شده . و قابل و توانا . يق : اصبح فلان موهبا اى معدا قادرا . موهب ( mavheb ) و موهبة ( mavhebat ) م . ع . وهب وهبا و وهبا وهبة و موهبا و موهبة . ر . وهب ( vahb ) و ( vahab ) . موهبة ( mavhabat ) ا . ع . ابرى كه در همه جا بارد . و مغاكى در كوه كه آب در وى گرد آيد . ج : مواهب . و نام مردى . موهبة ( mavhabat ) و ( mavhebat ) ا . ع . بخشش و دهش . و آبگير كوچك . ج : مواهب . موهبت ( mavhebat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بخشش و دهش و انعام . موهة ( muhat ) ا . ع . آب و رونق روى . يق : ما احسن موهة وجهه : و نيز موهة : حسن و نيكويى . موهز ( movahhaz ) ا . ع . سخت سپرنده زيرپاى و سخت پايمال‌كننده . موهص ( movahhas ) ص . ع . رجل موهص الخلق : مردى كه گويا استخوانهايش در يكديگر درآمده . موهصى ( mavahas ) ا . ع . بنو موهصى : بندگان . مؤهل ( mo'hel ) ص . ع . آنكه شايسته و سزاوار مىكند كسى را . و آنكه در اهل خود پذيرفته شده باشد . مؤهل ( mo'ahhel ) ص . ع . آنكه شايسته و سزاوار مىكند . موهم ( muhem ) ص . پ . مأخوذ از تازى - در وهم و غلط اندازنده و برنده خيال را به چيزى كه قصد آن نباشد . موهن ( mavhen ) ا . ع . مقدار نيم شب . و پاره‌اى دراز از شب . موهن ( muhen ) ص . ع . كسى و يا چيزى كه سست و ضعيف و ناتوان مىكند . موهوب ( mavhub ) ص . ع . چيز بخشيده شده . ج : مواهيب . و موهوب له : كسى كه چيزى را بوى بخشيده باشند . موهوب ( mavhub ) و موهوبه ( mavhube ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز بخشيده شده و هبه شده . موهودى ( mavhudi ) ا . ع . جامه‌اى كه آستينهاى آن به زمين مىرسد . موهوص ( mavhus ) ص . ع . رجل موهوص الخلق : مردى كه گويى استخوانهاى وى درهم درآمده . موهوم ( mavhum ) ا - ص . پ . مأخوذ از تازى - توهم شده و خيال شده و تصور شده و گمان شده . و تصور و پندار و وهم و خيال . و هر چيزى كه وجود خارجى نداشته باشد . موهومات ( mavhum t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى موهوم كه وجود خارجى ندارند . موهون ( mavhun ) ص . ع . فلان موهون العظم و البدن : فلان سست استخوان و سست بدن است . موهون ( mavhun ) ا . ع . مرد سست . موهونة ( mavhunat ) ا . ع . زن سست . موهوهة ( movahvehat ) ا . ع . زنى كه از بسيارى و پرى گوشت بلرزد . موهى ( mavhiyy ) ص . ع . دريده و چاك شده . موى ( moy ) و ( muy ) ا . پ . واو مجهول - مو و شعر و كرك و پرز . ج : مويان ( muy n ) و ( movy n ) . و موى از كف برآمدن : محال بودن كار . و موى بربستن : مستعد و آماده شدن . و مهيا گشتن . و موى خمير و يا موى و خمير يا موى و روغن : آسانى و آسودگى و موافقت . و موى پيشانى :